• Blog
  • #walkyourtalk met Isabel Peeters, DPG Media

02 december 2020

#walkyourtalk met Isabel Peeters, DPG Media

“Voor sommigen voelt structuur als een gevangenis. Mij geeft het net rust.”
Isabel 1

Isabel Peeters (56), managing director bij at-the-table (DPG Media), is een vrouw met tonnen energie, zowel op als naast de werkvloer. Ze staat zelf positief in het leven, maar merkt hoe jongere generaties vaak vastlopen in de work-lifebalance. Het teveel aan keuzemogelijkheden is volgens haar een belangrijke oorzaak. Tijdens deze wandeling licht ze toe waar zij haar energie blijft halen.

We beginnen (en eindigen) onze wandeling aan de woning van Isabel Peeters in het Pajottenland. Isabel woont er samen met haar man en hond Loebas. Loebas vergezelt ons trouwens ook op de wandeling. Al is hij fysiek eigenlijk niet goed in staat om ver te lopen. “Als ik ga joggen, kan hij niet mee. Zijn pootjes zijn te kort en hij is ook een beetje lui.”

Ondertussen wonen Isabel en haar man hier al 30 jaar in dezelfde straat. “Het is ideaal gelegen: we zijn rap in Brussel en Gent, maar toch wonen we landelijk. Ik fiets soms zelfs naar het kantoor in Gent.”

Dankbaar om wat is
Nu de kinderen het huis uit zijn, zorgt de hond voor leven in de brouwerij ten huize Devos – Peeters. “Onze kinderen zijn nu 24, 26 en 28 jaar. Zij vinden het ook gezellig dat Loebas er is als ze op bezoek komen. Hij is deel van ons gezin.” Isabel is dankbaar om haar drie kinderen, want het gezin heeft in het verleden ook een verlies moeten verwerken. “Toen ik bijna zeven maanden zwanger was, ben ik het kindje verloren. Ik ben daar niet door getraumatiseerd, maar op het moment zelf was dat natuurlijk wel verschrikkelijk. Het heeft mij eigenlijk veel bijgebracht. Ik ben vooral erg dankbaar, want we hebben uiteindelijk 3 gezonde kinderen gekregen. En als jong koppel hebben we dat toch ook maar mooi doorstaan.”
Work-lifebalance

Een carrière uitbouwen en drie kinderen opvoeden: het is geen sinecure. Isabel vond echter een goede balans. “Ik heb altijd veel en graag gewerkt. Ik heb daar in vergelijking met veel andere mensen geen schuldgevoelens over gehad. Ik heb alles goed kunnen organiseren.”

Ze beseft wel dat de tijdsgeest ook een belangrijke rol gespeeld heeft bij het zorgen voor een goede work-lifebalance. “Ik heb de kinderen nog kunnen opvoeden zonder internet. Als wij drie weken naar een huisje in Italië op reis gingen hadden ze geen iPads. Ikzelf ging één keer per week mijn mails checken in een cybercafé. Voor de rest speelden we UNO of kleurden we. Op werkvlak was het een zegen dat het internet pas goed opkwam toen ik 31 of 32 was. Ik ben er niet volledig door opgeslorpt geweest zoals de jongere generaties.”

Ik ben content met wat ik heb
Ze merkt aan den lijve dat de huidige generatie nu worstelt met die balans tussen werk en privé. Iets waar Isabel het soms moeilijk mee heeft. “Ik wil zeker niet ouderwets klinken, maar ik zie veel minder standvastigheid. Ik merk dat ook bij mijn eigen kinderen. Alle opties liggen open voor hen: ze kunnen van werk veranderen, of van partner of van partij. Dat moet geweldig vermoeiend zijn. Ik heb een rustig leven omdat ik eigenlijk niet zoveel verander. Ik ben heel content met wat ik heb en ik probeer dat te optimaliseren. Ik denk dat het te veel aan keuzes het soms heel moeilijk maakt voor mensen. Ze worden triestig van structuur, terwijl mij dat net veel kalmte heeft gebracht. Structuur moet geen gevangenis zijn, maar kan net verrijkend werken. Natuurlijk: als het niet goed is, is het niet goed. Als je getrouwd bent met de verkeerde persoon, dan moet je scheiden. Je moet niet ongelukkig blijven.”
Tien jaar geleden was ik veel strenger
De oorzaak van burn-outs is volgens Isabel deels te wijten aan het teveel aan keuzemogelijkheden. “Mijn raad? Probeer in je privéleven een beetje te ontspannen en leg de lat niet te hoog. Ga bijvoorbeeld geen te hoge lening aan. Geniet van de kleine dingen en bepaal zelf wat je plezant vindt en je ontspant. Oordeel niet over wat anderen hebben en laat hen niet oordelen over wat jou gelukkig maakt.” “Ik ben als baas wel ongelofelijk geëvolueerd in mijn houding ten opzichte van medewerkers. Tien jaar geleden had ik vaak het gevoel dat ze niet hard genoeg werkten, terwijl ik vandaag veel minder streng ben. Wat niet wegneemt dat ik soms wel nog wat zal pushen. Maar als ze nu zeggen dat ze door moeten omdat ze gaan fietsen met vrienden vind ik dat tof. Terwijl ik daar vroeger zot van zou geworden zijn. Zelf ben ik wel dezelfde gebleven. Ik ga niet plots trager beginnen werken en op vrijdagavond mijn mails niet meer checken. Ik zit nu eenmaal niet zo in elkaar.” Isabel is ervan overtuigd dat zorgen voor je mentaal-emotioneel welzijn begint bij jezelf. “You only have one enemy and it is yourself. Je wint veel tijd als je bij jezelf begint in plaats van de fout bij je baas of je man of je buurman te leggen.”
Constructief feedback geven
“Ik vind het een ongelofelijk cadeau dat ik werk en gezin kon combineren. Ik heb er ook langs beide kanten veel van geleerd. Aanvankelijk hamerde ik thuis vooral op de dingen die de kinderen niet goed deden. Terwijl ik op het werk dan net de goede zaken benadrukte en wat schrik had om iets negatiefs te zeggen. Op een bepaald moment heb ik dat omgedraaid. Ik begon mijn kinderen meer complimenten te geven, en op mijn werk durfde ik het aan om het ook te zeggen als iemand zijn werk niet goed deed. Een goede balans vinden is belangrijk. Ik vind wel dat we tegenwoordig wat te veel applaudisseren als iemand iets goed doet. Je moet het ook kunnen zeggen als dat niet zo is. Constructief feedback geven eigenlijk, of het nu negatief of positief is.”
Een loyaal carrièrepad
Isabel omschrijft zichzelf als zeer loyaal, zowel professioneel als privé. “Ik ben al 32 jaar met dezelfde man getrouwd, we wonen al 30 jaar in dezelfde straat, en met mijn vriendinnen van de humaniora share ik nog altijd alles. Ik heb mijn hele leven in de reclamesector gewerkt als account executive. Eerst bij Young & Rubicam en daarna ben ik meegegaan met Guillaume (Vanderstichelen nvdr) naar Duval Guillaume. Ik ben daar uiteindelijk 17 jaar gebleven. Ik werkte er graag, want dat reclamebureau zat vol talentvolle mensen die gepassioneerd waren door wat ze deden. Drie maanden voor de verkoop van Duval Guillaume is de zoon van Guillaume dan onverwachts tragisch overleden: een ongelukkige val in een trapgat op een fuifje… Dat heeft ons allemaal getekend. Dat was een drama. Hierdoor besef ik des te meer dat we niet teveel moeten zagen en mekkeren over onbenulligheden. Ik heb daar ook een hashtag voor: #wijzagenniet.”
Overstap naar BBDO
Na Duval Guillaume ging Isabel 8 jaar aan de slag bij reclamebureau BBDO. “Dat was een totaal ander type bureau. Het grote verschil was dat we werkten voor een CEO in Londen, en de betrokkenheid totaal anders ligt. Ik heb er wel veel bijgeleerd. Zo heb ik leren accepteren dat niet iedereen gepassioneerd is op dezelfde manier als ik. Het was in het begin moeilijk voor mij om te aanvaarden dat ze het bij BBDO anders aanpakken. Maar ik heb gezien dat dat ook werkt.”
At-the-table (DPG Media)
Momenteel is Isabel managing director bij at-thetable, de Brand Studio van DPG Media. “Christian Van Thillo (Chairman en eigenaar van DPG Media, nvdr) belde me op over een nieuwe formule. Ze wilden een internal branded content studio oprichten. Ik was natuurlijk blij dat hij aan mij dacht. Het gaat eigenlijk om een reclamebureau binnen de mediagroep. Sommige reclamecollega’s waren of zijn wel wat argwanend over het concept. Maar ik geloof dat deze formule vandaag nodig is, we kunnen niet allemaal in ons eigen hokje blijven. De automatische piloot afzetten en een formule herbedenken ligt me wel. En de cijfers van het eerste jaar zijn goed, dus ik ben content.”
Leading by example

Het valt op dat Isabel ongelofelijk veel energie heeft. Is ze ook bewust bezig met haar gezondheid? “Ik dank de hemel alle dagen dat ik gezond ben. Ik besef zeer goed dat een goede gezondheid essentieel is. Ik wil natuurlijk lang goed blijven, maar stokoud worden zoals mijn vader van 96 hoeft voor mij niet. Ik vind dat eigenlijk geen cadeau. Het gaat niet over streven naar een lang leven, maar om respect te hebben voor het feit dat je gezond bent.”

Ik vind het leven vandaag veel fijner
“Ik ben geen asceet, verre van, maar ik probeer mijn lichaam toch wel in vorm te houden. Ik ben sportief van bouw en van aard, maar het is pas sinds de kinderen uit huis zijn dat ik er meer tijd voor heb. Toen was ik vooral met survival bezig: zorgen dat er alle dagen eten was en dat ik mijn salaris kreeg. Ik vind het leven vandaag veel fijner. Nu ga ik dikwijls lopen of zwemmen in ons zwembad voor ik begin te werken. Ik voel me duizend keer sterker nadien. Al sport ik zeker niet uit prestatiedrang. Ik ben gewoon fier als ik 8 km gelopen heb. Met de vrienden hebben we ons wel ingeschreven voor de Zagora trail in maart volgend jaar, maar ik word daar eerlijk gezegd vooral zenuwachtig van. Ik twijfel eigenlijk nog hard. Ik sport hoofdzakelijk omdat ik mijn lichaam wil verzorgen en niet te dik wil worden. Als je 56 bent en drie kinderen hebt gehad en je sport niet dan zie je er rap ouder uit.”
Over de middag ga ik vaak lopen met een collega
Probeert ze die gezonde levensstijl ook over te brengen bij haar collega’s? “De evolutie naar gezonder leven is pas gaandeweg in mijn carrière geslopen. Toen ik begon te werken, rookten de mensen nog op het werk. Ik promoot het zelf zeker om zoveel mogelijk te bewegen. Ik zeg altijd dat alles beter is dan stil te zitten. Ik probeer mensen hierin echt te motiveren. Zo ga ik vaak over de middag lopen samen met een collega. Iedereen weet ook dat ik morgen voor acht dagen met mijn vriendinnen ga stappen. Leading by example met andere woorden.”
Vrouw aan de top
Een leidinggevende functie hebben als vrouw was niet altijd vanzelfsprekend. “Zeker de eerste 15 of 20 jaar van mijn carrière. Ik vond dat ik beter moest zijn dan de mannen en moest me bewijzen. Zo ben ik iemand die heel gestructureerd werkt, waardoor je snel in het vakje terechtkomt van iemand die vooral uitvoerende taken doet. Maar dan kwam ik op verrassende momenten toch anders uit de hoek, waardoor ze beseften dat ik ook andere sterktes heb. Aan de ene kant ben ik dus ongelofelijk georganiseerd en anderzijds geloof ik heel hard in vernieuwende out of the box oplossingen en ben ik daar steeds naar op zoek. Door ouder te worden kijken mensen wel anders naar je. Ik moet veel minder vechten. Vrouwen zijn over het algemeen vaak de nummer twee. Daarom dat ik het zo tof vond dat Christian (Van Thillo) mij belde om een project te leiden. Dat heeft mij veel deugd gedaan.”
Kleine dingen maken het verschil

Ook maatschappelijke betrokkenheid is belangrijk in haar leven. Zo zijn Isabel en haar man al jaren steunfiguur van een Afghaanse jongeman. “Hij is hier alleen toegekomen als onbegeleide minderjarige en we lazen in De Morgen een artikel waarin stond dat je steunfiguur kon worden. Het klikte direct. Hij komt nog altijd naar onze kerstfeesten, wij waren op zijn oudercontacten en schooloptredens, en we gaan ook eten in het restaurant waar hij werkt. Het is echt een vriend geworden. Ook voor Fedasil helpen we minderjarigen met het zoeken naar een onderkomen. Ik vind dat ik dat moet doen, want ik besef ten volle hoe geprivilegieerd wij zijn. Elke avond in bed denk ik aan de mensen die geen bed hebben en op straat moeten slapen. Maar het zit ‘m ook in kleine dingen, zoals eens bellen naar de mama van een vriendin die weduwe is, of met een bewoonster van een woonzorgcentrum.”

We zijn terug bij het huis van Isabel en haar man aangekomen. 10.000 stappen telt Isabel, ikzelf heb er 11.800. “Ja, ik heb altijd weinig stappen, ik zet blijkbaar grote passen. Ik verslijt ook veel meer schoenen dan een gemiddelde mens.” De hond heeft het zichtbaar lastig, maar Isabel heeft nog energie over. Ze geeft ons nog wat laatste goede raad mee: “Zorg goed voor jezelf en maak dat je eerst jezelf graag ziet. Dan kan je zoveel betekenen voor een ander. Ik denk dat je het meeste uit je leven haalt als je iets betekent voor iemand anders. En ook: wees content met wat je hebt.”

Isabel 3
Isabel 4

“Whealthy Workplaces” van Brecht Buysschaert verschijnt in het voorjaar 2021.

Het boekt bundelt 14 “Walk Your Talk” gesprekken met wetenschappers, politici en bedrijfsleiders over hun visie op hoe organisaties meerwaarde behalen door te investeren in gelukkige en gezonde medewerkers.

Bestel nu uw exemplaar via deze link.

Dankzij de laagdrempelige en enthousiaste aanpak van het team van Springbok zien we gedragsverandering bij onze medewerkers inzake een gezonde levensstijl. Jaar na jaar inspireert Springbok ons bij het uitwerken van ons Wellbee-ium project. Ook medewerkers die aanvankelijk niet zo overtuigd waren, krijgt Springbok toch over de streep. Dit draagt bij tot het algemeen welzijn van alle Ingenium medewerkers.

Ellen Dhaese, HR Manager, Ingenium

Gerelateerde artikels

08 november 2022

De verbindende kracht van de pure natuur

Aan de hand van meerdaagse natuurexpedities in de pure natuur van de Ardennen, Ardèche en Zweeds Lapland begeleiden we de zoektocht naar de échte connectie met jezelf en een sterkere teamdynamica. Een zeer mooie verrijking van ons bestaande zelfzorg en team coaching aanbod.
20 oktober 2022

In 5 stappen naar meer welzijn op het werk

Om een whealthy workplace te creëren, is een goed gestructureerde welzijnsaanpak van groot belang. Eenvoudig, efficiënt, maar wel gebaseerd op de juiste data. Van wat er leeft in je organisatie, bijvoorbeeld. Wat je sterke punten zijn, en waar je kan verbeteren. Hoe je dat te weten komt? Door de behoeftes van je team in kaart te brengen. Alleen zo kunnen je losse acties evolueren naar een onderbouwd welzijnsbeleid – en meer welzijn op het werk.

Gerelateerde workshops

Whealthy Workplaces Kopenhagen

Tijdens deze driedaagse studiereis naar Kopenhagen worden alle traditionele inzichten over gezondheid op de werkvloer stevig door elkaar geschud.